در این بخش، ترجيع‌بند معروف كه يكي از آثار فناناپذير ادبيات منظوم فارسي است

و نتيجه و حاصل شور عشق و استغراق و جذبه توحيد در عارف بزرگوار و دل‌سوخته مرحوم سيّداحمد هاتف اصفهاني است درج شود.

 

اي فداي تو هم دل و هم جان
دل فداي تو چون توئي دلبر
دل رهاندن زدست تو مشكل
راه وصل تو راه پرآشوب
بندگانيم جان و دل بر كف
گر سَرِ صلح داري اينك دل
دوش از شور عشق و جذبة شوق
چشمِ بد دور، خلوتي ديدم
آخرِ كار شوق ديدارم
هر طرف ديدم آتشي كان شب
پيري آنجا به آتش افروزي
همه سيمين عذار و گُل رخسار
چنگ و عود و دف و ني و بربط
ساقي ماه روي و مشكين موي
مُغ و مُغ‌زاده موبد و دستور
پير پرسيد كيست اين؟ گفتند
مَنِ شرمنده از مسلماني
گفت جامي دهيدش از مي ‌ناب
ساقي آتش پرست و آتش دست
چون چشيدم نه عقل ماند و نه هوش
مست افتادم و در آن مستي
اين سخن مي‌شنيدم از اعضاء
كه يكي هست و هيچ نيست جز او

 

وي نثار رهت هم اين و هم آن
جان نثار تو چون توئي جانان
جان فشاندن به‌پاي تو آسان
درد عشق تو درد بي‌درمان
چشم بر حكم و گوش بر فرمان
ور سَرِ جنگ داري اينك جان
هر طرف مي‌شتافتم حيران
روشن از نور حق نه از نيران
سوي دير مغان كشيد عنان
ديد در طور موسي
ٰ عمران
به ادب گرد پير مُغ بچگان
همه شيرين زبان و تنگ دهان
شمع و نُقل و مي و گل و ريحان
مطرب بذله گوي خوش الحان
خدمتش را تمام بسته ميان
عاشقي بي‌قرار و سرگردان
شدم آنجا به گوشه‌اي پنهان
گرچه ناخوانده باشد اين مهمان
ريخت در ساغر آتش سوزان
سوخت هم كفر از آن و هم ايمان
به زباني كه شرح آن نتوان
همه حتَّي الوريد و الشّريان
وَحْدَهُ
لا اِلـٰهَ اِلاّ هُو

* * * * *